Witam

Jesten ciekawy czy ktoś z Was pozbył się trądziku zmieniając swój stosunek do tej choroby. O co mi dokładnie chodzi? Że zaakceptował to jak wygląda pomimo ciągle pojawiających się wyprysków. Że zrozumiał iż "piękno" nie dotyczy tylko i wyłącznie wyglądu zewnetrznęgo, ale PRZEDE WSZYSTKIM tego co kryje nasze wnętrze, nasze serce. Bo uważam, że o naszym pięknie nie decyduje wygląd zewnętrzny, ale to KIM i JACY jesteśmy.
Z trądzikiem zmagam się od 15 lat, czyli przez ponad połowę swego życia. Był czas, kiedy tak jak wiekszość pytałem sam siebie: "Dlaczego ja mam trądzik, a inni nie?", "Czym sobie na to zasłużyłem?". Obecnie mimo 28 lat trądzik ciągle nie chce zostawić mnie w spokoju. A próbowałem wszystkiego. Dlatego teraz szukam "niekonwencjonalnych" metod, często ocierających się o duchową sferę życia. Zamiast ciągle skarżyć się na swój los, dziękuję za wszystko co mnie spotyka w życiu. Również za trądzik.
Wierzę w przeznaczenie. Uważam, że wszystko co nas spotyka w życiu (zarowno dobre jak i złe rzeczy) ma głębszy sens. Tylko że my nie potrafimy (albo nie chcemy) go dostrzec. Pewnie wielu zapyta: "A jaki do cholery może być sens trądziku?".
Każdy powinien sam sobie odpowiedzieć na to pytanie. Według mnie trądzik nie dotyka nas aby nam "szkodzić", tylko po to żeby nam pomóc. W czym dokładnie? W zmianie nas samych, w naszym postrzeganiu świata i nas samych. Abyśmy w końcu zrozumieli, że wygląd zewnętrzny nie jest najważniejszy. Skupiając się na tym jak wyglądamy nie dostrzegamy jak piękny jest świat i jak niezwykłe jest życie. Zacznijcie żyć pełnią życia. Nie pozwólcie aby trądzik coś Wam odbierał. Nie jesteście gorsi od innych. Pokonajcie własne kompleksy i ograniczenia. Skończcie ze stereotypowym myśleniem. Pokonajcie samych siebie. Pokochajcie siebie, a zobaczycie świat w zupełnie innej perspektywie. Dużo lepszej perspektywie. Ja tak zrobiłem. Czy pozbyłem się przez to trądziku? Nie. Ale pozbyłem się kompleksów i nabrałem większej śmiałości. Zrozumiałem że piękno tkwi we mnie. A że inni czasami nie potrafią go dostrzec? Cóż, to już nie mój problem...    

Pozbyles się kompleksów? Dziwne, ja przez trądzik ich dostałem.

Nie, nie zamierzam dziękować za to, że choruję. Jest to dla mnie wróg numer jeden i będę go tępić do skutku, a dość dobrze mi to idzie. Różnie, ale jest progres. Nikt nie będzie mi na siłę niczego zmieniał. To ja dyktuje warunki.

Jeśli już miałoby to u mnie mieć jakieś głębsze podłoże, to jest to tylko kara.

Sry, nie podzielam Twojego zdania.

różnie to z tym myśleniem bywa , łatwo powiedzieć czasami trudniej wykonać, wiele razy o tym też myślałam i się zastanawiałam, a prawda była taka ,że ja nie chciałam chyba nazwać sprawy po imieniu, ja mam trądzik ? ...

PS. Czy Wy kogoś kochacie , jesteście kochani ? 

Uważasz, że trądzik masz "za karę"?
A mogę wiedzieć co takiego zrobiłeś, że życie tak źle Cię potraktowało.

PS. Proszę, nie traktuj tego jak złośliwości z mojej strony.

W takim razie dlaczego mordercy, pedofile, gwałciciele i inni zwyrodnialcy w zdecydowanej większości nie mają tądziku?
Przecież trądziku nie ma się tylko dlatego, że się jest takim jakim się jest.
Podobnie jak Ty ja również mam "trudny" charakter.
Ale już dawno przestałem myśleć, że to jest przyczyna trądziku.
Już prędzej jestem w stanie uwierzyć, że PRZYCZYNĄ TRADZIKU jest to, że nie akceptuję siebie takim jakim jestem naprawdę. Nie akceptuję, a przez to nie kocham siebie.
Przestań sobie wmawiać jaki to jesteś "be". Sam przecież napisałeś, że masz także zalety. Na nich się skup. Ciągłe rozmyślanie o swoich wadach niczemu nie służy. Poza zadręczaniem samego siebie. Poza tym to TY uważasza wymienione przez Ciebie cechy za wady. Co dla jednego jest wadą, dla innego może być zaletą.
Społeczeństwo nam wmawia, co jest dobre, a co złe. A przecież każdy człowiek posiada swoją własną moralność, która pozwala mu odróżniać dobro od zła.
Wszyscy wokół nas dają nam rady jak powinniśmy się zachowywać, ubierać, mówić. Dają nam do zrozumienia że musisz być taki jak wszyscy, bo inaczej inni ludzie mogą sobie pomyśleć, że coś jest z Tobą nie tak.
Po co o tym piszę?
Żebyś zaakceptował siebie takim jakim jesteś. Nie twierdzę, że przez to pozbędziesz się trądziku. Ale na pewno psychicznie poczujesz się lepiej.  
Nikogo nie skrzywdziłeś - a więc nie nie jesteś złym człowiekiem.
Nikt nie jest idealny.
Większość osób uważa mnie za pozbawionego za grosz empatii, wyjątkowo nieczułego aroganta. Ale nie obchodzi mnie co inni myślą sobie o mnie, bo wiem, że w głębi serca taki nie jestem. Po prostu taki mam sposób bycia. Poza tym to tylko słowa. A fakt że w dzisiejszym świecie staliśmy się niewolnikami słów świadczy tylko o naszej bojaźni przed "potępieniem" ze strony innych.  A według mnie na tym właśnie polega prawdziwa wolność. Nie przejmujesz się tym jak postrzegają Cię inni. W każdej sytuacji jesteś sobą. A to mało kto potrafi.    

Ojciec miał - ja mam, dla mnie to jest proste. Jeżeli wierzysz w jakieś klątwy to chyba za dużo filmów sci fi czy innego tego typu się naoglądałeś.

Ja tam wierzę w IZO ! Tylko to mi pozostało :|
A tadeo, co do Twojej wypowiedzi, polecam Ferdydurke W. Gombrowicza. On tam opisał jak ludzie się w społeczeństwie zachowują.

Postradałeś wszystkie zmysły chyba, drogi kolego. Nadal sobie wmawiaj, że Ci trądzik nie przeszkadza, a w nocy cichutko płacz do poduszki. Trochę realizmu..