Kuracje juz skonczylam, myslalam ze po bedzie fajnie, ze bede szczesliwa, ale wcale taka nie jestem. Nie umiem siebie zaakceptowac. Mam mase sladow ktore zostaly po tradziku. Czesto placze, moja mlodsza siostra jezdzi na imprezy, bawi sie, poznaje nowych ludzi a ja taka szara mysz, takie "nic" siedze w domu. Chcialabym sie w koncu rozerwac, isc do ludzi, ale i tak tego nie zrobie. Nie mam odwagi pokazac sie innym z taka twarza. Nie wiem, a moze to cos z psychika, jestem teraz taka inna  :'( Staram sie ten caly smutek ukrywac przed najblizszymi ale czasem sie nie da  :'(

Boże, skąd ja to znam ? 

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że tak naprawdę nie mamy się komu wyżalić, bo po prostu wstydzimy się naszego problemu !
... a wiele osób i tak tego nie rozumie (szczególnie Ci, którzy nie wiedzą co to jakakolwiek zmiana skórna)

Trądzik jest o tyle Poje*** chorobą, że zostawia ogromne ślady w naszej Psychice i musimy toczyć podwójną walkę .

Sorry, za taki smętny komentarz, ale jakoś mam taki nastrój, aby pomarudzić ! 

Teraz Twoja walka będzie polegała głównie na tym, aby pokonać blokady, które powstały na tle Trądzika

Jedno Ci powiem : You never know unless you try !!

... tak więc, spróbuj iść na imprezę, spotkać się ze znajomymi

W zupełnosci sie z tym zgadzam. Ci którzy nie przeszli tego co my nie wiedza co czujemy i jak sie czulismy walczac z tym syfem. Nie ma z kim o tym pogadac. Moi bliscy tego nie rozumieja. Moje kolezanki mówia "Jedz z nami na zabawe, przeciez juz cie wszyscy widzieli" ale ja nie mam siły, nie potrafie sie przemóc. I z tym "wszyscy" to wcale nie prawda. Boje sie reakcji innych. Bo co oni moga pomyslec jak zobacza dziewczyne z takimi bliznami? "Nie dbała o siebie to ma za swoje"

W wakacje na imprezach widywalam  sie pare razy z takim chlopakiem. Bylam z nim na "czesc", i nic wiecej. On mnie nie interesowal, ja jego tak. Mowil znajomym ze mu sie podobam, ja mialam to gdzies. Wtedy jeszcze problemu z tradzikiem nie bylo a ja bylam niebrzydka zgrabna dziewczyna. Zima gdzies tam zobaczylam go na miescie, on mnie tez zauwazyl. Gdy zobaczyl co mam na twarzy, odwrocil sie i poszedl dalej, tak jak by mnie nie znal....

A co pomysla inni ktorzy jeszcze mnie nie widzieli, bo sa tacy. Poszlam do innej szkoly, do liceum i z niektorymi wcale sie nie widuje. Czasami jak spotkam kogos z kim dawno sie nie widzialam i zobacze pierwsze spojrzenie tej osoby to jest ono takie "krzywe", "dziwne" ze mam ochote sie poplakac  :'(

Zdjecie wstawie moze wieczorem, nie wiem. Narazie musze sie troche ogarnac

Trądzik ma na pewno znaczny wpływ na psychikę, szczególnie u osób, które naprawdę miały "katastrofę". Ale czy całkowicie powinien eliminować z życia? Raczej nie, wiadomo, że jest trudno, ale nie należy się poddawać. Wyleczony trądzik to już naprawdę dużo, za pare miesięcy otworzy Ci drogę na wiele zabiegów, ktorę na pewno przyniosą skutek. Uwierz mi, widziałem na żywo takie przypadki, takie trądziku i takich blizn, że w życiu bym nie powiedział, że to zejdzie. Zeszło, dobry przykład ja (choc dalej walcze) lub mój kolega, który usunął dziury i czerwone blizny praktycznie całkowicie.

Tuta macie obiecane zdjecia, tylko sie nie wystraszcie ;]

http://img99.imageshack.us/i/dsc02414b.jpg/
http://img517.imageshack.us/i/dsc02416y.jpg/

Blizny wyszly dosc jasno chociaz w rzeczywistosci takie nie sa.

No wlasnie, zbliza sie lato, wakacje, na dworze jest cieplutko a ja calymi dniami siedze w domu. Nie bede ukrywac ze mieszkam na wsi. Mieszka tu sporo osob w moim wieku i kilka lat starszych. Wieczoram wszyscy wychodza, zbieraja sie, ida na ognisko albo siedza razem, smieja sie, rozmawiaja. Nie mam odwagi do nich wyjsc chociaz bardzo bym chciala. Boje sie ich reakcji Zamiast zyskiwac pewnosc siebie to ja trace. Powinnam cieszyc sie tym co juz osiagnelam bo jeszcze 5 miesiecy temu bylo tragicznie ale nie umiem...  :'(
I w ogole dajecie mojej twarzy jakies szanse na to ze za jakis czas wroci do normalnosci ?? Oczywiscie z pomoca roznych zabiegow bo bez nich sie nie obejdzie.

jest to pierwszy temat do jakiego zajrzałem po założeniu konta i od razu się przerażam, przecież masz taka ładną twarz... zostało Ci kilka blizn, ale jeszcze gorzej według mnie będzie jak będziesz je ukrywać, a na słońcu buzia Ci się opali, blizny zaczną blednąć i ani się obejrzysz jak znikną, zresztą nikt nie może być idealny a znajomi nie będą zwracać uwagi ze zostało Ci kilka śladów po leczeniu, niestety my osoby mające trądzik pewnie będziemy mieli jakiś ślad w "psychice" lub na buzi bardzo bardzo długo po zniknięciu tego świństwa.

Kochani, dziekuje ze mile komentarze, ale naprawde to wyglada zle. A poza tym na zdjeciach nie widac tych wszystkich dziur Zaden podklad nie moze sobie z tym poradzic. Juz wczesniej mowilam ze blizny wyszly dosc blado i tak jakos "nijak" ale w rzeczywistosci sa okropne 
A no i narazie nie moge stosowac zadnych epiduo itd bo moja derma stwierdzila ze mam za wrazliwa buzie, nastepna wizyta na poczatku lipca i zobaczymy co dalej
A i jeszcze jedno. Buzia mi sie nie opali, musze ja chronic przed sloncem. Ciągle ją natluszczam i stosuje krem z filtrem +50.
W ogole ciesze sie ze to forum istnieje, przynajmniej moge pogadac z kims kto mnie rozumie i kto mnie podtrzyama na duchu. Czasami jak przeglądam rozne wątki i widze osoby ktore mialy taki straszny problem z tradzikiem, wyleczyly go i nie maja prawie zadnego sladu to potwornie sie ciesze ze z tego wyszli i wszystko jest sper a jednoczesnie tak im zazdroszcze ze az normalnie plakac sie chce.